"Να πως ζουν οι εργαζόμενοι"

To "διάλειμμα"  για κολατσιό, δεν ήταν ένα δώρο του εργοδότη στον εργάτη σαν απόδειξη της ικανοποίησης για την εργασία που του πρόσφερα, παρά μια αναγκαία πράξη για να ανακτήσει δυνάμεις ο εργάτης και να συνεχίσει με τον ίδιο ή ρυθμό ή και πιο εντατικά την δουλειά του. 

Οι εργάτες έχοντας επίγνωση της αναγκαιότητας έστω αυτού του μικρού διαλείμματος, χρειάστηκε πολλές φορές να δώσουν μάχη, ακόμα και με κινητοποιήσεις για να το κερδίσουν. Για την εργοδοσία, οι εργάτες ήταν αναλώσιμοι, έτσι απλά κι ο εργάσιμος χρόνος, ο χρόνος παραγωγής, πολύτιμος για το μεγάλωμα των κερδών τους. 

Δύο διαφορετικές εικόνες -σήμερα- αυτού του μικρού διαλείμματος. Η δεύτερη έρχεται από την εργατομάνα πρωτεύουσα της Μαγνησίας, τον Βόλο του 1952, όπου στην εφημερίδα της Αριστεράς, ένα μικρό ειδησάριο, δειχνει την μεγάλη εικόνα, την πραγματικότητα, που ο αστικός τύπος της εποχής, όντας και κυρίαρχος έκρυβε με επιμέλεια. 

Εφ. "Αυγή" 31/Αυγούστου 1952

Η δεύτερη δεν είναι ένας πίνακας  που θα μπορούσαν  να τον συναντήσουν  οι επισκέπτες ενός Μουσείου που θα είχε αναφορές στα ανθρακωρυχεία του Matewan στην δυτική Βιρτζίνια των ΗΠΑ...

"Ανθρακωρύχοι τρώνε το μεσημεριανό τους γεύμα σε μια όχι και τόσο ευχάριστη υπόγεια «τραπεζαρία». Κάθε άνδρας/γυναίκα έχει τον δικό του κουβά για μεσημεριανό γεύμα*, ο οποίος αποτελείται από τρία τμήματα φωλιάς σχεδιασμένα για να φιλοξενούν διαφορετικά είδη φαγητού. Αυτοί οι άνδρες φαίνεται να τρώνε πίτες Κορνουάλης**, ένα ανθεκτικό, υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες βασικό πιάτο που παρασκευάζεται συχνότερα από τις συζύγους των ανθρακωρύχων. Ένα είδος πίττας ήταν ένα μακρύ, ολοκληρωμένο γεύμα με βοδινό κρέας, πατάτες, γογγύλια και ένα μείγμα λαχανικών γεμισμένο στη μία άκρη και ένα γλυκό ή επιδόρπιο μείγμα γεμισμένο στην άλλη άκρη. Όπως γνωρίζουμε, η εργασία στα ορυχεία είναι απίστευτα επικίνδυνη και οι ανθρακωρύχοι αντιμετωπίζουν αμέτρητους κινδύνους, που κυμαίνονται από την τρομερή Μαύρη Πνευμονοπάθεια έως υπόγειες εκρήξεις. Το πουλί στο κλουβί είναι ένα καναρίνι, του οποίου ο σκοπός δεν ήταν να τραγουδάει χαρούμενα τραγούδια για διασκέδαση. Αντίθετα, τα πουλιά ήταν ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για τους ανθρακωρύχους. Εάν ένα από τα πάντα παρόντα τοξικά αέρια*** υπερέβαινε ένα προκαθορισμένο επίπεδο κινδύνου, το πουλί εισέπνεε τα αέρια και εξέπνεε γρήγορα. Όταν σταματούσε το τραγούδι, το «πάρτι» τελείωνε και οι ανθρακωρύχοι έφευγαν από το ορυχείο. Απίστευτα, αυτή η εντυπωσιακή τοιχογραφία δεν βρίσκεται σε μουσείο. Είναι ζωγραφισμένη σε έναν κοντό τοίχο σε ένα μικρό πάρκινγκ που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της οδού Mate. Δυστυχώς, όσοι περνούν με μεγάλη ταχύτητα θα χάσουν αυτό το στολίδι. Συγχαρητήρια στην κυρία που έκανε αυτή την ωραία τοιχογραφία. Παράλληλα, αν οι συνθήκες τους δεν ήταν αρκετά κακές, πρέπει να μοιράζονται τα διαλείμματα για το γεύμα τους με μεγάλα, χοντρά ποντίκια, όπως φαίνεται στη μέση των ανθρακωρύχων."

Σημειώσεις:

* Η Amazon προσφέρει αυτούς τους κουβάδες για μεσημεριανό γεύμα σε διάφορα σχέδια που ξεκινούν από λιγότερο από 30 δολάρια ΗΠΑ. Ακόμη και μια γερμανική εταιρεία έχει τη δική της σειρά, αν και [έκπληξη, έκπληξη] η σειρά της κατασκευάζεται στην Κίνα.

** Η πίττα  Κορνουάλης δημιουργήθηκε στην περιοχή εξόρυξης γύρω από την Κορνουάλη της Αγγλίας. Μοιάζουν με πίτες φρούτων, καλτσόνε.

*** Το μενού με τα τοξικά και εκρηκτικά κοκτέιλ αερίου από ανθρακωρυχεία είναι εντυπωσιακό ΚΑΙ τρομακτικό. Με ονόματα όπως Black Damp, After Damp, Fire Damp, Stink Damp και White Damp, απλά ξέρεις ότι δεν βρίσκεσαι στον πάγκο με τις ανδρικές κολόνιες στα Bloomingdale's ή Galeries LaFayette.